บทที่ 333 ข้าคือเฉินอวี่จู๋

เมื่อฮองไทเฮาได้ยินที่ชูเซี่ยพูดกลับหัวเราะในทันใด หล่อนตบมือชูเซี่ยหลายที สีหน้าเปี่ยมด้วยความเมตตาอาทร

“ข้าน้อยก็ไม่อยากให้อวี่โหรวทำผิดกฎวัง แต่อวี่จู๋มาเข้าฝันข้าทุกคืน บอกว่าเป็นห่วงฝ่าบาท อยากให้น้องสาวดูแลฝ่าบาทแทนหล่อน ท่านไทเฮาก็ทรงรู้ อวี่จู๋ตายโดยการถู

บทที่ 334 ข้าไม่ไป

เฉินอวี่จู่ได้ยิน พลันมองหน้าชูเซี่ยแววตาเป็นประกาย ราวกับว่าสามารถมองทะลุไปเห็นหัวใจของชูเซี่ยได้ ชูเซี่ยมองเขาอย่างนิ่งสงบ ไม่ได้การหลบสายตาใดๆ

“เจ้าเป็นคนแก้พิษของไทเฮารึ”

“ใช่ แต่มีคนเอายาแก้พิษมาให้ข้า หากตอนนี้เจ้าถูกวางยาแบบเดิม ข้าสามารถแก้ได้”

คำถามขอ

บทที่ 335 จิตผูกพันชั่วคราว

หลี่เฉินเย่นเข้าใจสภาพร่างกายของตนเองดี ความแรงของพิษนี้ เขาสัมผัสถึงแล้ว หากชูเซี่ยไม่ออกไปอีก เขาจะควบคุมตนเองไม่ได้แล้ว

แม้ว่าเขาอยากจะทำตัวบ้าคลั่งใส่หล่อน แต่เขาทำไม่ได้ หากให้เลือกระหว่างการทำตามใจตนเองและการให้หล่อนอยู่ข้างๆ เขาเลือกได้เพียงให้หล่อนอยู่ข