บทที่306 กุยเอ๋อป่วยหนัก

ฉ่ายเวินได้ยินเสียงหลี่เฉินเย่นก็ตกใจ รีบหันไปทางฉองเหลาและใส่ผ้าคลุมเอาไว้ นางกลับหันมาก็เห็นหลี่เฉินเย่นมายืนตรงหน้านางแล้ว

“ศิษย์พี่เป็นเวลาหลายวันแล้วที่ไม่ได้เจอ ท่าน……”ฉ่ายเวินยิ้มให้หลี่เฉินเย่นอย่างเจ้าเลห์แต่ไม่คิดว่าหลี่เฉินเย่นไม่มองหน้านางเลย เขาเดินไปหา

บทที่307 ขอทรงท่านหัวหน้าชูออกวัง

ชูเซี่ยตกใจมาก นางรีบเดินไปและกอดกุ้ยเอ๋อไว้เช็ดคราบเลือดที่ปากเขาเบาๆ ท่าทางที่อ่อนโยนของนางทำเอาหลี่เฉินเย่นเห็นภาพบทที่นางกอดเด็กฝาแฝดไว้

“ท่านหมอชู เด็กตื่นแล้วใช่หรือไม่?เมื่อกี้ข้าได้ยินเสียงของเขา”หลิงกุ้ยท่ายเฟยรีบเข้ามา นางมองดูชูเซี่ยที่อุ้มลูกตัว

บทที่308 หลี่อวิ่นกังโกรธ

สีหน้าของเฉินหยวนชิงกับจางเซียนฮุย ลูกน้องพวกเขาก็ตามมาเรื่องฃยๆ ตอนนี้พวกเขาคงสะใจมาก พวกเขาพูดอยากให้หลี่เฉินเย่นไล่ชูเซี่ยออกจากวังให้ได้ แน่นอนข้ออ้างพวกเขาก็ฟังไม่ขึ้นเลย

หลี่เฉินเย่นเข้าใจว่าคนพวกนี้พูดเหมือนตามกฎจารีตประเพณีแต่ก็พูดเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองกั