บทที่305 ฝาแฝดออกโรง

“ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนที่ชูเซี่ยไว้ใจมากที่สุด ข้าแค่ต้องการให้เจ้าช่วย ทำให้ข้ากับศิษย์พี่อยู่ด้วยกันข้าจะทำให้พวกเจ้าได้อยู่ด้วยกัน”ฉ่ายเวินพูดเหมือนมีเหตุผลเหมือนว่าตัวเองช่วยหลวี่หนิงแล้วเชียนซานต้องขอบคุณและตอบแทนนาง เหมือนนางจะลืมไปว่านางเป็นวางยาให้หลวี่หนิง

เชี

บทที่306 กุยเอ๋อป่วยหนัก

ฉ่ายเวินได้ยินเสียงหลี่เฉินเย่นก็ตกใจ รีบหันไปทางฉองเหลาและใส่ผ้าคลุมเอาไว้ นางกลับหันมาก็เห็นหลี่เฉินเย่นมายืนตรงหน้านางแล้ว

“ศิษย์พี่เป็นเวลาหลายวันแล้วที่ไม่ได้เจอ ท่าน……”ฉ่ายเวินยิ้มให้หลี่เฉินเย่นอย่างเจ้าเลห์แต่ไม่คิดว่าหลี่เฉินเย่นไม่มองหน้านางเลย เขาเดินไปหา

บทที่307 ขอทรงท่านหัวหน้าชูออกวัง

ชูเซี่ยตกใจมาก นางรีบเดินไปและกอดกุ้ยเอ๋อไว้เช็ดคราบเลือดที่ปากเขาเบาๆ ท่าทางที่อ่อนโยนของนางทำเอาหลี่เฉินเย่นเห็นภาพบทที่นางกอดเด็กฝาแฝดไว้

“ท่านหมอชู เด็กตื่นแล้วใช่หรือไม่?เมื่อกี้ข้าได้ยินเสียงของเขา”หลิงกุ้ยท่ายเฟยรีบเข้ามา นางมองดูชูเซี่ยที่อุ้มลูกตัว