บทที่ 299 หลวี่หนิงถูกพิษ

ชูเซี่ยเข้าใจหวาดหวั่นของหลี่เฉินเย่น บทที่มองเขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยท่าทีเจ็บปวดรวดร้าวอย่างยิ่งออกมา

การบอกปัดปฏิเสธของเขาไม่ใช่เพราะไม่รัก แต่เพราะรักมากไป เขากลัวเหลือกินว่าตนเองจะจากกันอีก

ขณะที่ชูเซี่ยกำลังก้าวเข้าไปจับมือหลี่เฉินเย่นก็ได้ยินเสียง

บทที่ 300 พระสมัญญานามเหวียนมู่

“ชูเซี่ย เฉินหยวนชิ่งต้องการให้ข้าแต่งตั้งเฉินอวี่จู๋”หลังจากที่ออกมาจากห้องที่หลวี่หนิงกับเชียนซานอยู่ได้ไม่นาน หลี่เฉินเย่นก็อดใจไม่ไหวที่จะพูดกับชูเซี่ย

ชูเซี่ยยินแล้วก็หันไปมองหลี่เฉินเย่น หลี่เฉินเย่นก็มองชูเซี่ยด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

หลายปีมา

บทที่301 วีรบุรุษของจิงโม่

“คำพูดของขุนพลเฉินทำเอาฮ่องเต้ทรงลำบากใจ ถามว่าสนมคนใดไม่อยากได้ตำแหน่งเหวียนมู่บ้างแต่ตำแหน่งนี้มีเพียงตำแหน่งเดียวไม่ใช่ใครอยากได้ก็จะได้”จางซือคงทนไม่ได้ที่จะพูด

“ท่านซือคง อวี่จู๋มาจากตระกูลสูงศักดิ์ มีมารยาทสมบัติผู้ดี อ่อนโยนอ่อนน้อม เมื่อก่อนนางเคยช่วย