บทที่ 298 นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น

เฉินหยวนชิ่งจ้องเขา “หากอวี่จู๋กลับมา ท่านจะดีกับนางสักนิดไหม”

หลี่เฉินเย่นถามเขาว่า “ท่านคิดว่าอย่างไรถึงจะถือว่าดีกับนางล่ะ”

“ก็ปฏิบัติกับนางเหมือนที่ท่านปฏิบัติต่อชูเซี่ย”

หลี่เฉินเย่นเงียบไปชั่วครู่ ใบหน้าอันสง่างามแสดงอารมณ์พู

บทที่ 299 หลวี่หนิงถูกพิษ

ชูเซี่ยเข้าใจหวาดหวั่นของหลี่เฉินเย่น บทที่มองเขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยท่าทีเจ็บปวดรวดร้าวอย่างยิ่งออกมา

การบอกปัดปฏิเสธของเขาไม่ใช่เพราะไม่รัก แต่เพราะรักมากไป เขากลัวเหลือกินว่าตนเองจะจากกันอีก

ขณะที่ชูเซี่ยกำลังก้าวเข้าไปจับมือหลี่เฉินเย่นก็ได้ยินเสียง

บทที่ 300 พระสมัญญานามเหวียนมู่

“ชูเซี่ย เฉินหยวนชิ่งต้องการให้ข้าแต่งตั้งเฉินอวี่จู๋”หลังจากที่ออกมาจากห้องที่หลวี่หนิงกับเชียนซานอยู่ได้ไม่นาน หลี่เฉินเย่นก็อดใจไม่ไหวที่จะพูดกับชูเซี่ย

ชูเซี่ยยินแล้วก็หันไปมองหลี่เฉินเย่น หลี่เฉินเย่นก็มองชูเซี่ยด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

หลายปีมา