บทที่ 286 เหนือฟ้ายังมีฟ้า

ว่านเหลียงเอ่ยอย่างตื่นเต้น “หากว่าสามารถหาคนได้ถึงพันห้าร้อยคนก็เอาพันห้าร้อยคนเลย คนยิ่งมากโอกาสประสบความสำเร็จก็ยิ่งมาก”

เชียนซานหันมาจ้องมองว่านเฉียงด้วยแววตาซาบซึ้ง “ว่านเฉียง เจ้าจะยอมช่วยข้าขโมยป้ายมังกรเหินจริงๆหรือ”

“พี่เชียนซาน ก็อย่างที่ข้าบอกท่าน

บทที่ 287 เบาะแสของว่านเหลียง

เพราะว่าในห้องถูกจุดตะเกียงไว้ แสงจากตะเกียงบนโต๊ะไม้ทำให้ว่านเฉียงสามารถเห็นใบหน้าของฉ่ายเวินในที่สุด

ผิวหน้าของนางเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีดำปูดโปนทั้งยังมีรอยบากยาวจากบริเวณแก้มลากไปจนถึงกกหูดูน่าสยดสยองจนว่านเฉียงแทบจะทนมองต่อไปไม่ได้

ว่านเฉียงพยายามเพ่งม

บทที่ 288 แลกเปลี่ยน

ว่านเฉียงพยักหน้า “เป็นไปได้มากทีเดียวเจ้าค่ะ”

ชูเซี่ยคิดใคร่ครวญอยู่สักพักก่อนจะเอ่ย “ก่อนที่พวกเราจะเข้าวังมาว่านเหลียงก็ถูกเปลี่ยนตัวแล้ว จากนั้นให้สามวันให้หลังฉ่ายเวินก็เข้าวัง จากนั้นฉ่ายเวินก็ไม่ได้ออกจากวังอีกเลย วิชาถลกหนังนางจำเป็นต้องลงมือด้วยตนเอง ตอนนี้เจ้า