บทที่ 285 แผนการ

เมื่อตกค่ำว่านเหลียงก็ออกจากวังไปหาเชียนซาน

“พี่เชียนซาน ข้าไปสืบข่าวมาได้ความมาว่าใต้เท้าหลวี่ยังไม่ตายเจ้าค่ะ แท้จริงแล้วก็อยู่ในหลางฟงต่งนี่เอง” ว่านเหลียงกล่าว

เชียนซานดีใจเหลือเกิน “เจ้าพูดจริงหรือ”

“แน่นอนว่าต้องจริงสิเจ้าคะ กลุ่มสายลับเห็นใต้เท้าหลวี่ด้วย

บทที่ 286 เหนือฟ้ายังมีฟ้า

ว่านเหลียงเอ่ยอย่างตื่นเต้น “หากว่าสามารถหาคนได้ถึงพันห้าร้อยคนก็เอาพันห้าร้อยคนเลย คนยิ่งมากโอกาสประสบความสำเร็จก็ยิ่งมาก”

เชียนซานหันมาจ้องมองว่านเฉียงด้วยแววตาซาบซึ้ง “ว่านเฉียง เจ้าจะยอมช่วยข้าขโมยป้ายมังกรเหินจริงๆหรือ”

“พี่เชียนซาน ก็อย่างที่ข้าบอกท่าน

บทที่ 287 เบาะแสของว่านเหลียง

เพราะว่าในห้องถูกจุดตะเกียงไว้ แสงจากตะเกียงบนโต๊ะไม้ทำให้ว่านเฉียงสามารถเห็นใบหน้าของฉ่ายเวินในที่สุด

ผิวหน้าของนางเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีดำปูดโปนทั้งยังมีรอยบากยาวจากบริเวณแก้มลากไปจนถึงกกหูดูน่าสยดสยองจนว่านเฉียงแทบจะทนมองต่อไปไม่ได้

ว่านเฉียงพยายามเพ่งม