บทที่ 249 ความเห็นต่างๆ นานาในท้องพระโรง

หลี่อวิ่นกังกลับพูดว่า “หากผู้ชายไม่มีความสามารถ หวังพึ่งแต่ที่บ้าน จะยืนได้นานแค่ไหนกัน”

จูฟางหยวนพลันรู้สึกนับถือ “ท่านอ๋องช่างเป็นผู้มองการณ์ไกลเสียจริง”

อานเหยียนได้ยินว่าท่านพ่อทรงอนุญาต บอกไม่ได้เลยว่าดีใจแค่ไหน แก้มแดงไปหมด ราวกับว่าได้

บทที่ 250 ประโยคเดียวนำไปสู่บทสรุป

เหลียงกุยพูดอย่างโมโห “เจ้ากำลังกล่าวหาคนอื่นพล่อยๆ ข้าเคยพูดเมื่อไหร่กันว่า องค์ชายและองค์หญิงไม่ถูกกฎหมาย เป็นการใส่ร้ายชัดๆ”

จางซือคงพูดเหน็บแนม “ที่เจ้าพูดมาทั้งหมดนี้ ไม่ได้ต้องการนำเสนอมุมมองนี้หรอกรึ ใช่ เจ้าไม่ได้พูดออกมาโดยตรงหรอก แต่ที่ต้องการสื

บทที่ 251 ลงมือกับจิ้งกั๋วโฮ่ว

เหลียงกุยรอจนไม่มีใครพูดอะไร

คำพูดของฝ่าบาทไม่อาจหนีพ้นความผิดได้แม้แต่นิด จะบอกว่าเขาไม่ยอมรับฮองกุ้ยเฟยอย่างนั้นหรือ เขาบอกว่าฮองกุ้ยเฟยเป็นคนรักของเขา และไท่เฟยก็เป็นคนรักของเขาเช่นกัน

จะบอกว่าเขายอมรับอย่างนั้นหรือ เปล่า เขาแค่บอกว่าชูเซี่ยเป็นแม่ข