บทที่ 247 ไปกันทั้งครอบครัว

ชูเซี่ยเป็นคนตรงไปตรงมา เมื่อได้ฟังที่จูเก๋อหมิงพูด พลันพูดว่า “อย่างนี้ดีกว่า ข้าจะรออยู่ที่นี่ เจ้าเข้าไปพบเฉินเย่นในวัง แล้วก็ นัดเขาให้พาข้าเที่ยวรอบเมืองสักวันพรุ่งนี้บ่าย”

จูเก๋อหมิงยิ้มพลันพูดขึ้นว่า “ต้องอย่างนี้สิ ไม่จำเป็นต้องหลบๆซ่อนๆกันหรอก ยิ่งระวัง

บทที่ 248 รับศิษย์

แม้ฝ่าบาทจะทรงออกไปนอกวังแบบคนธรรมดา แต่ว่า หลวี่หนิงได้เตรียมกันทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว

ตอนเที่ยง รับประทานอาหารกันที่จี่ฝูเหลา

จี่ฝูเหลาได้เตรียมสถานที่ตั้งแต่เช้า เถ้าแก่และบ่าวรับใช้ยืนต้อนรับตรงปากประตู ฝ่าบาททรงเยือนจี่ฝูเหลาเอง เถ้าแก่รู้สึกหวาดกลัว กลัวจะด

บทที่ 249 ความเห็นต่างๆ นานาในท้องพระโรง

หลี่อวิ่นกังกลับพูดว่า “หากผู้ชายไม่มีความสามารถ หวังพึ่งแต่ที่บ้าน จะยืนได้นานแค่ไหนกัน”

จูฟางหยวนพลันรู้สึกนับถือ “ท่านอ๋องช่างเป็นผู้มองการณ์ไกลเสียจริง”

อานเหยียนได้ยินว่าท่านพ่อทรงอนุญาต บอกไม่ได้เลยว่าดีใจแค่ไหน แก้มแดงไปหมด ราวกับว่าได้