บทที่ 210 แสร้งเหมือนว่ามีญาติ

ดังคำที่พระชายาว่าไว้ ฝีมือการยิงธนูของอานเหยียนไม่ดีนัก การควบม้าแปลกไปเล็กน้อย ตอนดึงคันสร ท่าทางแข็งกระด้างมาก ลูกธนูบินออกไป ก็เบนออกจากเป้าธนู แรงก็ยังไม่พอ แต่ที่เบี่บงเบนมาก อย่าได้บอกว่าใจกลางเลย แค่เป้าธนูยังยิงไม่โดนเลย

อานเหยียนรู้สึกช็อกกับตัวเอง ม

บทที่211สถานการณ์ไม่ดี

จิ้งกั๋วโฮ่วสองสามีภรรยาพอเห็นชูเซี่ยแล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันทีกอดชูเซี่ยแล้วไม่ปล่อยมือเลย้องไห้เหมือนจะเป็นจะตาย

ชูเซี่ยปลอบอยู่นานมากพวกเขาถึงจะยอมปล่อยมือต่อมาก็พูดกันต่อและถามชูเซี่ยกันว่าหลายปีมานี้นางผ่านมายังไง

พอพวกเขารู้ว่าชูเซี่ยคลอดลูกแฝดพวกเขาดีใจมา

บทที่212ลงโทษเขียน

ตำหนักไทเฮา

หลี่เฉินเย่นสั่งไม่ให้สนมทุกคนมารบกวนไทเฮา

สนมก็คิดไปต่างๆนาๆแต่ว่าหลี่เฉินเย่นไม่ได้สนใจอะไรพอสั่งแล้วหรงกุ้ยไทเฟยก็ถอนหายใจต่อไปก็ไม่ต้องเป็นคนร้ายแล้ว

วันนี้เสี่ยวไฉพาเด็กแฝดมากินข้าวคืนก่อนเสียวไฉพึ่งรู้ว่าเด็กแฝดนี้เป็นลูกของชูเซี่ยนางตื่นเต้