บทที่ 197 การวินิฉัยและรักษาโรค

นางหลบหน้า หายใจเข้าลึกๆ หลายทีก็ยังไม่สามารถช่วยหยุดน้ำตาไม่ให้ไหลได้ หรงท่ายกุ้ยเฟยยื่นแขนออกไปกอดนางไว้ “น่ะ หยุดร้องเถอะ เดี๋ยวเด็กๆ เห็นเข้า จะคิดว่าท่านไม่ดีใจ ไม่ชอบพวกเขานะ ที่ข้าร้องไห้เมื่อกี้ พวกเขาก็บอกว่าข้อไม่ดีใจ เด็กหวั่นไหวง่ายน่ะ”

ฮองไทเฮาตก

บทที่ 198 พวกเราไปหาท่านพ่อ

ชูเซี่ยรับมา และเริ่มอ่านใต้แสงไฟ

เริ่มแรกการวินิจฉัยโรคและใบสั่งยามีครบทุกอย่าง ละเอียดมาก แรกๆ แค่รู้สึกไม่ค่อยสบาย ก็เลยจ่ายยาบำรุงกำลังให้ ล้วนเป็นยาบำรุงเลือดและชี่ หลังจากนั้นเริ่มมีอาการไอ

ใบสั่งยาที่จ่ายตามพระอาการ และหลังจากที่ทานยาแล้วอาการดีขึ้นน

บทที่ 199 พบกับเสียวไฉ

ฉองเหลามองนางแล้วถามขึ้น “หายังไงล่ะ เจ้ารู้ว่าท่านอยู่ที่ไหนรึ เจ้าไม่เคยเจอท่าน”

“ทางอยู่ข้างปาก พวกเราถามคนแถวนี้ได้หนิ” จิงโม่ดูเหมือนจะตื่นเต้นมาก

“แต่ว่า ถ้าท่านแม่รู้เข้าต้องโดนทำโทษแน่ๆ ท่านไม่อนุญาตให้พวกเราวิ่งซุกซน”ฉองเหลาดูรอบคอบ ความจริงแล้วเขาอยา