บทที่ 176 ความจริงเปิดเผย

ดวงตาของชูเซี่ยเป็นประกายแข็งกร้าวยามที่ตวัดสายตามองเหล่าองครักษืเบื้องหน้า เหล่าองครักษ์เมื่อเห็นสายตากดดันของนางก็ไม่กล้าผลีผลาม

ชูเซี่ยหันมามองหลี่เฉินเย่นก่อนเอ่ยถาม “ข้าขอถามท่านแค่คำเดียว ท่านคิดว่าข้าเป็นคนลงมือสังหารเฉินอวี่จู๋และโหร่ว

บทที่ 177 หัวใจสีชาด

หลี่เฉินเย่นตั้งใจจะเอ่ยตะโกนเรียกคนแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีเสียงหลุดออกมา ชายหนุ่มกระอักเลือดออกมาคำโต ดวงตาของเขาค่อยๆมืดบอด ชายหนุ่มพยายามพยุงกายเดินไปอุ้มร่างของเสด็จแม่ไปวางไว้บนเตียงบรรทม บทที่ตั้งใจจะหันกายกัลบไปอุ้มร่างของชิงเอ๋อร่างทั้งร่างก็สิ้นเรี่ยวแรงเสียแล้ว ใน

บทที่ 178 การตายของอาจารย์

จูฟางหยวนไม่คิดจะสนใจเรื่องพวกนี้ เขารู้เพียงว่าหลี่เฉินเย่นกล้าทำร้ายสหายรักของเขา ดังนั้นไม่ว่าพวกเขากำลังจะพูดคุยเรื่องพิษหัวใจสีชาดอะไรเขาก็ไม่คิดจะสนใจทั้งยังโมดหมากกว่าเดิม “พวกเจ้าก็บอกเองว่าหากว่าหัวใจของเขาแข็งแกร่งพอย่อมไม่อาจจะถูกพิษของฉ่ายเวินเล่นงานได้