บทที่ 170 ฉ่ายเวินฆ่าตัวตาย

ฉ่ายเวินนั่งอยู่บนหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง นางได้ยินเสียงฝีเท้าที่จากไปของหลี่เฉินเย่น ท้ายที่สุดการอำพรางและยืนกรานทั้งหมดในเวลานั้นล้วนพังทลายลง

เสียงฝีเท้าดังขึ้นมาอีกครั้ง อย่างเงยหน้าขึ้นทันที คิดว่าเป็นหลี่เฉินเย่นไปแล้วย้อนกลับมา

แต่สิ่งที่ปรากฎ

บทที่ 171 หญิงสาวที่มีจิตใจโหดเหี้ยม

หลี่เฉินเย่นถลาไปข้างหน้า ชายหนุ่มผลักชูเซี่ยออกไปก่อนจะตรงเข้าไปรับร่างของฉ่ายเวินเข้ามาในอ้อมกอด “ทำไมเจ้าจึงทำเรื่องโง่เช่นนี้”

ฉ่ายเวินแย้มรอยยิ้มขมขื่นก่อนมือน้อยๆของนางจะชี้ไปที่ชูเซี่

บทที่ 172 ชูเซี่ยตั้งครรภ์

ชูเซี่ยได้ยินเช่นนั้นก็กลุ้มใจและสงสารนางยิ่งนัก “จากนั้นเล่า”

ขู่เอ่อร์สูดลมหายใจลึกๆ หญิงสาวกุมหน้าอกของตนไว้อย่างปวดใจก่อนจะค่อยๆรวบรวมเรี่ยวแรงและความกล้าเล่าต่อไป “ตอนนั้นอานุ่ยเกอก็มา เขาและข้ามีนัดกันในวันนั้นว่าจะนำยาสมุนไพรไปให้เขาเพราะว่ายามนั้นมา