บทที่17 ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ไทเฮากับฮ่องเต้ได้ยินคำพูดของชูเซี่ยก็ตะลึงเล็กน้อย แล้วก็มองไปที่ชูเซี่ยพร้อมกัน ฮ่องเต้พยักหน้าบอกว่า“ก็ได้ งั้นหยิงหลงอยู่ต่อและปลอบขวัญท่านแม่เถอะ”

มี่เหอได้ยินฮ่องเต้ชื่นชมชูเซี่ย ในใจก็รู้สึกอิจฉา พร้อมคิดว่าพี่สาวที่ชอบเอาแต่ใจนั้นเหมือ

บทที่18 ความเมตตาของแพทย์

หมอหลวงพูดอย่างลำบากว่า“ปัญหาก็อยู่ตรงนี้ เพราะยาที่ช่วยเร่งคลอดลูกกินแล้วแต่ปากมดลูกไม่ได้เปิด เรื่องคลอดลูกคนอื่นช่วยไม่ได้ ต้องการให้พระชายาเจิ้งหยวนออกกำลังเอง ถึงแม้ว่าการปิดจุดฝังเข็มสามารถป้องกันไม่ให้สารพิษแพร่กระจายได้ แต่ก็ทำให้พระชายาเจิ้งหยวนไ

บทที่19 การผ่าตัดซีซาร์

หมอหลวงสองคนนั้นพร้อมกับหมอหลวงหลันคุกเข่าพร้อมกัน ตอบว่า“พวกข้าความสามารถไม่พอ”

นี่หมายถึงว่าพวกเขาไม่มีวิธีอื่นแล้ว

ไทเฮารู้ว่าต้องรีบลงมือทำ จึงเงยหน้าถามอ๋องเจิ้งหยวนว่า“เจ้าคิดยังไง ผู้หญิงคนนี้เป็นภรรยาของเจ้า เจ้าตัดสินใจเถอะ”

เม