บทที่16 ช่วงเวลาวิกฤติกาล

ไทเฮาตื่นตระหนกและถามอย่างตกใจว่า“ทำไมตำแหน่งเด็กไม่ตรง ก่อนหน้านี้ให้พวกเจ้าดูแลรักษา พวกเจ้าก็บอกว่าปกติไม่ใช่หรือ”

หมอหลวงอธิบายว่า“ทูลไทเฮา ทารกของพระชายาเจิ้งหยวนปกติอยู่ ตอนนี้ตำแหน่งไม่ตรงสำหรับเพิ่งตั้งครรภ์แค่เจ็ดเดือนมันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ยั

บทที่17 ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ไทเฮากับฮ่องเต้ได้ยินคำพูดของชูเซี่ยก็ตะลึงเล็กน้อย แล้วก็มองไปที่ชูเซี่ยพร้อมกัน ฮ่องเต้พยักหน้าบอกว่า“ก็ได้ งั้นหยิงหลงอยู่ต่อและปลอบขวัญท่านแม่เถอะ”

มี่เหอได้ยินฮ่องเต้ชื่นชมชูเซี่ย ในใจก็รู้สึกอิจฉา พร้อมคิดว่าพี่สาวที่ชอบเอาแต่ใจนั้นเหมือ

บทที่18 ความเมตตาของแพทย์

หมอหลวงพูดอย่างลำบากว่า“ปัญหาก็อยู่ตรงนี้ เพราะยาที่ช่วยเร่งคลอดลูกกินแล้วแต่ปากมดลูกไม่ได้เปิด เรื่องคลอดลูกคนอื่นช่วยไม่ได้ ต้องการให้พระชายาเจิ้งหยวนออกกำลังเอง ถึงแม้ว่าการปิดจุดฝังเข็มสามารถป้องกันไม่ให้สารพิษแพร่กระจายได้ แต่ก็ทำให้พระชายาเจิ้งหยวนไ