บทที่ 166 ต้องการชีวิตของซูเซี่ย

เชียนซานนั่งลง ใบหน้าของนางแม้ยังไม่กลับมาเกลี้ยงเกลา แต่ไม่พบว่ามีร่องรอยอะไรแล้ว แสดงให้เห็นว่าการรักษาด้วยเข็มยังมีประโยชน์อยู่จริงๆ เพียงไม่กี่วันที่ซูเซี่ยต้องใช้เข็มทิ่มลงบนใบหน้าของเชียนซานไม่หยุด เพื่อให้ยาซึมซาบเข้าไปภายใน แล้วทาผงไข่มุกลงไปเหมือนกับก

บทที่ 167 นางไม่สบายใจจริงสินะ

ระยะระหว่างตำแหน่งของเขาและซูเซี่ยนั้นใกล้กันมาก แต่หลี่เฉินเย่น จงเจิ้ง หลวี่หนิง หลี่ซี่และผู้อื่นอยู่ค่อนข้างไกล ไม่มีผู้ใดคิดว่าเขาจะลงมืออย่างรวดเร็ว มือของเขากุมที่คอของซูเซี่ย ดวงตาทั้งคู่เพราะเคียดแค้นจึงแดงก่ำ เขาลงนำหนักบนมืออย่างมาก ตอนนี้คิดอยากที่จะ

บทที่ 168 เปิดเปลือยความในใจ

หลี่เฉินเย่นยังคงรออยู่ในจวนซือคง เขาได้สั่งให้เหล่าขุนนางแยกย้ายกันกลับไปแล้ว เหลือเพียงเสนาบดีหลี่และหลวี่หนิงที่รอคอยอยู่ที่จวนซือคงพร้อมกัน

หลี่เฉินเย่นได้เรียกตัวขู่เอ่อร์มา วิเคราะห์อย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามว่า “เจ้าไม่ใช่ชิงเอ๋อจริงๆใช่