บทที่ 165 ชิงเอ๋อหรือว่าขู่เอ่อร์

เฉินหยวนชิ่งเอ่ยขึ้นด้วยน่าเห็นอกเห็นใจว่า “หากตรวจสอบชัดเจนแล้วว่าจางหมิงจูไม่ได้ป่วยเป็นไข้ทรพิษ ข้ายอมที่จะไปคุกเข่ากราบไหว้เริ่มจากตงจือเหมินไปยังหน้าจวนซือคง เพื่อขอขมาต่อใต้เท้าซือคง” เมื่อเฉินหยวนชิ่งเอ่ยพูดจบ เสนาบดีหลี่ก็ได้เอ่ยขึ้นมาเพียงว่า “หวังงว

บทที่ 166 ต้องการชีวิตของซูเซี่ย

เชียนซานนั่งลง ใบหน้าของนางแม้ยังไม่กลับมาเกลี้ยงเกลา แต่ไม่พบว่ามีร่องรอยอะไรแล้ว แสดงให้เห็นว่าการรักษาด้วยเข็มยังมีประโยชน์อยู่จริงๆ เพียงไม่กี่วันที่ซูเซี่ยต้องใช้เข็มทิ่มลงบนใบหน้าของเชียนซานไม่หยุด เพื่อให้ยาซึมซาบเข้าไปภายใน แล้วทาผงไข่มุกลงไปเหมือนกับก

บทที่ 167 นางไม่สบายใจจริงสินะ

ระยะระหว่างตำแหน่งของเขาและซูเซี่ยนั้นใกล้กันมาก แต่หลี่เฉินเย่น จงเจิ้ง หลวี่หนิง หลี่ซี่และผู้อื่นอยู่ค่อนข้างไกล ไม่มีผู้ใดคิดว่าเขาจะลงมืออย่างรวดเร็ว มือของเขากุมที่คอของซูเซี่ย ดวงตาทั้งคู่เพราะเคียดแค้นจึงแดงก่ำ เขาลงนำหนักบนมืออย่างมาก ตอนนี้คิดอยากที่จะ