นิธิภัทรวางของบนโต๊ะแล้วพาดเสื้อสูทไว้ที่พนักเก้าอี้ ก่อนจะเดินเข้าไปแย่งทัพพีและชามโจ๊กที่หญิงสาวกำลังตักวางไว้ แล้วหมุนร่างหญิงสาวมาโอบไว้ พลางใช้หลังมืออังหน้าผาก พร้อมกับถามไถ่อย่างเป็นห่วง

“เป็นไงบ้าง”

“เป็นไรค่ะ” ประณาลีถามพลางขมวดคิ้ว พยายามขืนตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง แต่นิธิภัทรกลับกอดกระชับแ

ประณาลีคิดกลับไปกลับมาหลายตลบ และใจเริ่มเอนเอียงไปทางอยากจะบอกเรื่องนี้ให้พ่อของลูกในท้องรู้ แต่เธอก็กลัวว่าถ้าคนที่ไม่ได้รักกันต้องมาอยู่ด้วยกันเพราะความรับผิดชอบมันจะอยู่กันรอดเหรอ ขนาดน้องสาวของเธอแต่งงานกันด้วยความรักแต่สุดท้ายก็ต้องแยกทางกันเพราะสามีเจ้าชู้มั่วผู้หญิงไม่เลือกหน้า แล้วถ้าเป็นเธอ

ขณะไขประตูบ้านประณาลีก็เลิกคิ้วขึ้นเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นรถเฟอรารี่สีดำจอดอยู่ภายในบ้าน และถ้าเธอจำไม่ผิดรถคันนี้มันคือรถของพิตตินันท์นี่

“มาทำอะไร” ประณาลีพูดกับตัวเองก่อนจะปิดประตูแล้วเดินเข้าบ้าน และเมื่อไปถึงเธอก็พบเพียงน้องสาวนั่งดูโทรทัศน์อยู่คนเดียว ไม่มีเจ้าของรถหรู

“ญา รถที่จอดอยู่รถคุณพ