ประณาลีเงยหน้าซีดที่เปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำพลางหายใจหอบๆ ก่อนน้ำขมๆ ที่เธอเพิ่งอาเจียนออกไปไม่ถึงนาที จะตีขึ้นมาจนเธอต้องโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายอีกครั้ง จนกระทั่งอาการที่อยากจะคายของเก่าหมดไป หญิงสาวจึงล้างปากล้างหน้า ก่อนจะพาร่างบางของตัวเองเดินเซนิดๆ พร้อมกับยกมือกุมขมับเพราะนอกจากจะอ้วกแบบไ

นิธิภัทรวางของบนโต๊ะแล้วพาดเสื้อสูทไว้ที่พนักเก้าอี้ ก่อนจะเดินเข้าไปแย่งทัพพีและชามโจ๊กที่หญิงสาวกำลังตักวางไว้ แล้วหมุนร่างหญิงสาวมาโอบไว้ พลางใช้หลังมืออังหน้าผาก พร้อมกับถามไถ่อย่างเป็นห่วง

“เป็นไงบ้าง”

“เป็นไรค่ะ” ประณาลีถามพลางขมวดคิ้ว พยายามขืนตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง แต่นิธิภัทรกลับกอดกระชับแ

ประณาลีคิดกลับไปกลับมาหลายตลบ และใจเริ่มเอนเอียงไปทางอยากจะบอกเรื่องนี้ให้พ่อของลูกในท้องรู้ แต่เธอก็กลัวว่าถ้าคนที่ไม่ได้รักกันต้องมาอยู่ด้วยกันเพราะความรับผิดชอบมันจะอยู่กันรอดเหรอ ขนาดน้องสาวของเธอแต่งงานกันด้วยความรักแต่สุดท้ายก็ต้องแยกทางกันเพราะสามีเจ้าชู้มั่วผู้หญิงไม่เลือกหน้า แล้วถ้าเป็นเธอ