ตอน 4
นาร้าย
บทที่ 4 : วิปลาส
ลมพายุครืนครั่นระดมซัดบานหน้าต่างวิลล่าหรูในรีสอร์ต ‘มาจาลัน’ จนแทบจะพังครืน กระแทกกรอบจนเกิดเสียงเสียดประสาทถี่ยิบ
สายฟ้าแตกแขนงเป็นริ้วแวบวาบดุจใยแมงมุมลอยเหนือฟากฟ้า เสียงกัมปนาทลั่นสะเทือนตามด้วยม่านฝนคลี่ลงคลุม เซมินยัก ย่านชานเมืองติดทะเลอีกแห่งของบาหลี พื้นที่นี้เป็นที่นิยมอย
ตอน 5
บทที่ 5 : บารง
เสียงฟ้าผ่าเสียดทะลุการนอนหลับที่แสนสบาย ชายฉกรรจ์เริ่มรู้สึกตัว ทว่าไม่อาจตื่นขึ้นมาได้ในทันที ด้วยความอ่อนเพลียฝังเขาไว้ลึกล้ำ ประหนึ่งการนอนหลับขังเขาไว้ในโคลนตมหนืดเหนอะ
ใครบางคนกำลังเดินอยู่นอกบ้าน!
แผ่นไม้ลั่นเอียดออดสร้างแรงเขย่าแทงโสต ความหวาดหวั่นระลอกแรกคล้ายความฝัน เขาจึงได
ตอน 6
บทที่ 6 : ราวณะ
รัตติกาลถูกแต่งแต้มด้วยเฉดหนักทึบ
กระจกหน้าต่างเบื้องหน้ายังคงเย็นจัด ด้านนอกมีแต่ความมืดและเงียบเชียบ เงื้อมเขาปรากฏเป็นเงาตะคุ่มเลือนราง ผืนฟ้าเบื้องบนมีดวงดาวทอประกายกระจายตัวเป็นจุดเล็กจ้อยดูเงียบเหงา
วันนี้เบลุตยังไม่ยอมกลับบ้านแม้เลยสองทุ่มไปนานมากแล้ว
ผู้จัดการทั่วไปของมาจาลัน