บทที่ 304

บทที่304 เป็นหนึ่งเดียวกัน（2）

จากนั้น เขาจึงพูดขึ้น“จิดาภา เธอไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะรับผิดชอบต่อเธอเอง！”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร คำพูดดีๆ ถึงออกมาจากปากของพันเดชได้ เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

ฟังดูแล้ว มันอบอุ่นมาก......

จิดาภาก็ปรับสายตาโดยไม่รู้ตัว “คุณพันเดช ฉันไม่เป็น

บทที่ 305

บทที่305 เป็นหนึ่งเดียวกัน（3）

“คุณมีเหตุผลด้วย！”จิดาภาถาม

“มีสิ จิดาภานึกถึงความเป็นจริงหน่อย อย่าว่าแต่เป็นสงชัยเลย เขาก็คงตัดสินใจเหมือนฉัน！”พันเดชมองเธอแล้วพูดทีละคำ อย่างมั่นใจ

ปฏิเสธไม่ได้เลย ที่พันเดชพูดเป็นเรื่องจริง

“อีกทั้ง รูปลักษณ์ภายนอกมันก็ดึงดูดผู้

บทที่ 306

บทที่306 โรงพยาบาลที่หรูหรา（1）

มีความรู้สึกเหมือนถูกยกย่องอยู่ที่สูงแล้วตกลงมาอย่างไรอย่างนั้น！

เห็นพันเดชเป็นเช่นนั้น จิดาภาก็กระพริบตาอย่างไร้เดียงสา“แค่พูดเรื่องจริงแค่นั้นเอง！”

“ดี ดีมาก！”พันเดชกัดฟันพูดออกมา

ไม่รู้ทำไม ทุกครั้งที่ได้ยินพันเดชพูดคำพวกนี้ เธอ