บทที่303 เป็นหนึ่งเดียวกัน（1）

ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอีกอย่าง！

แต่ถึงเขาจะพูดแบบนั้น แต่ว่าชัดเจนมาก เขาขับรถเร็วขึ้น ขับไปยังโรงพยาบาล

จิดาภาที่นั่งอยู่ตรงนั้น ทนความเจ็บปวดไว้ แต่จริงๆแล้วเจ็บมาก เธอไม่มีแม้แต่จะเปล่งเสียงออกมา มีแต่ชั้นบนหน้าผาก

เหงื่อไหลออกมา

พันเ

บทที่304 เป็นหนึ่งเดียวกัน（2）

จากนั้น เขาจึงพูดขึ้น“จิดาภา เธอไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะรับผิดชอบต่อเธอเอง！”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร คำพูดดีๆ ถึงออกมาจากปากของพันเดชได้ เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

ฟังดูแล้ว มันอบอุ่นมาก......

จิดาภาก็ปรับสายตาโดยไม่รู้ตัว “คุณพันเดช ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว ถ้

บทที่305 เป็นหนึ่งเดียวกัน（3）

“คุณมีเหตุผลด้วย！”จิดาภาถาม

“มีสิ จิดาภานึกถึงความเป็นจริงหน่อย อย่าว่าแต่เป็นสงชัยเลย เขาก็คงตัดสินใจเหมือนฉัน！”พันเดชมองเธอแล้วพูดทีละคำ อย่างมั่นใจ

ปฏิเสธไม่ได้เลย ที่พันเดชพูดเป็นเรื่องจริง

“อีกทั้ง รูปลักษณ์ภายนอกมันก็ดึงดูดผู้ชายได้ตั้งแ