บทที่ 166 จะไม่ยอมปล่อยมือ (2)

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลีโอ้ก็ยิ้ม "นี่เป็นสิ่งที่ค่อยทำครับ!"

"ยิ่งไปกว่านั้น ผมเชื่อว่าจิดาภาน่าจะชินแล้ว!" ในเวลานั้น ลีโอ้มองไปที่จิดาภาแล้วพูด

หลังจากได้ยินสิ่งที่ลีโอพูด จิดาภาก็เงยหน้าขึ้นและยิ้ม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต

บทที่ 167 จะไม่ยอมปล่อยมือ (3)

เมื่อได้ยินอย่างนี้ พันเดชก็ไม่ได้พูดอะไร รอยยิ้มที่มุมปากของเขา มันเย็นชามาก

"ฉันคิดว่า จิดาภาต้องชอบลีโอ้แน่ๆเลย คุณคิดว่าไง พันเดช?" ตุลยาพูดแล้วหันไปถามพันเดช

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ พันเดชยิ้ม “ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ”

"ทำไมล่ะ" ตุลยาถามกลับ

"คว

บทที่ 168 พาดหัวข่าวหน้าหนึ่ง (1)

ทางฝั่งจิดาภา

นั่งอยู่ในรถกับลีโอ้ ภายในรถเงียบมาก ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พูดคุยกันแต่ก็ไม่ทำให้อึดอัด

สายตาของจิดาภาจ้องไปยังนอกกระจกรถ แต่ก็ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

สุดท้ายก็เป็นลีโอ้ที่ทำลายกำแพงความเงียบสงัดนี้ “เป็นไง? คืนนี้ไม่สนุกหรอ? "ลีโอ้ถาม