บทที่ 7

ชิงของอย่างโจ่งแจ้ง

หยางซื่อเกลียดซ่งจิ่นเข้ากระดูกดำ

สองปีก่อนเซียวเหยี่ยนจือสอบได้เป็นบัณฑิตซิ่วไฉ หยางซื่อวางแผนจะยกลูกสาวญาติห่างๆ ของตนให้แต่งเข้ามา เพื่อที่จะได้กดขี่เซียวเหยี่ยนจือต่อไป

แต่นางไม่ทันระวัง กลับถูกซ่งจิ่นลูกสาวพรานป่าจากหมู่บ้านซ่งข้างเคียงวางแผนสร้างเหตุวัวตกใจกลา

บทที่ 8

ตีเธอไม่ดีกว่าหรือ?

"หุบปาก! ไอ้ลูกสัตว์!"

หยางซื่อไม่คาดคิดว่าสุ่ยสุ่ยจะร้องเสียงดังทันใดนัก เงื้อมือขึ้นเตรียมตบลงอีกหนึ่งที

แต่ฝ่ามือไม่ได้ลงที่ใบหน้าสุ่ยสุ่ย กลับฟาดลงบนหลังของสวีซื่อแทน

สวีซื่อรีบวิ่งมาพอดีเห็นหยางซื่อกำลังจะทำร้ายเด็ก ไม่ลังเลแม้แต่น้อยรีบพุ่งเข้าไปใช้ร่างของตัวเ

บทที่ 9

นี่มันโง่แค่ไหนกันแน่

หยางซื่อไม่เคยเห็นซ่งจิ่นใช้วิชายุทธ์มาก่อน จึงคิดเอาเองว่าซ่งจิ่นเป็นคนไม่เก่งกาจทางการต่อสู้ จัดการได้ง่าย

เธอยังคิดว่าถ้าผู้หญิงทั้งสามคนร่วมมือกัน ไม่เพียงแต่จะทำร้ายซ่งจิ่นจนพ่อแม่แทบจำไม่ได้ แต่ยังจะแย่งกระสอบอาหารไปได้อีก

แต่เธอไม่เคยฝันเลยว่า ซ่งจิ่นไม่เพียง