บทที่ 44 เรื่องนั้นของเขาปกติดี

ที่จริงซ่งจิ่นก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะช่วยครอบครัวให้รอดได้หรือไม่ เพราะที่นี่คือสมัยโบราณ ไม่ใช่โลกเดิมของเธอ ไม่สามารถวิจัยได้ลึกซึ้งว่าโรคระบาดนี้เกิดจากเชื้อโรคชนิดใด เธอทำได้เพียงพึ่งน้ำวิเศษและโชคชะตา

เธอคาดเดาว่าโรคระบาดครั้งนี้เกี่ยวข้องกับฝูงหนูที่อพยพผ่านมา คง

บทที่ 45 ฝูงหมาป่าล้อม

อีกด้านหนึ่ง

เซียวเหยี่ยนจือ จ้าวเฉียนและคนอื่นๆ ก็กำลังรอให้วันที่ยี่สิบยามเช้าเร็วๆ มาถึง

แต่แรกเริ่มพวกเขารอวันนี้เพื่อพบกับซ่งจิ่นตามที่นัดไว้

แต่ตั้งแต่เข้าไปในหุบเขาแห่งหนึ่งเมื่อวันที่สิบ พวกเขากลับรอวันนี้มาถึงเพื่อหนีเอาชีวิตรอด

ทั้งหมดเป็นเพราะในคืนวันที่สิบ คนง

บทที่ 46 ล่อจ้าฝูง

ในขณะที่ฝั่งของเซียวเหยี่ยนจือกำลังเผชิญอันตรายอย่างยิ่ง ฝั่งของซ่งจิ่นและครอบครัวของเธอกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย

เนื่องจากมีเวลาว่างหนึ่งวัน ซ่งจิ่นจึงลงมือทำของเล่นจากไม้ไผ่รูปแมลงปอเก้าชิ้นด้วยตัวเอง

สามชิ้นให้หลานชายหลานสาว ที่เหลืออีกหกชิ้นเก็บไว้ให้เด็กน้อยทั้งสี่และหรูอี้