บทที่ 31 ไอคิวไม่ค่อยได้เรื่อง

เพื่อนำน้ำทั้งหมดในบ่อกลับไป เซียวต้าหลางไปตัดไม้ไผ่อีกสิบต้น ตั้งใจจะทำภาชนะใส่น้ำชั่วคราว

แต่เพราะทำจากปล้องไม้ไผ่ จึงใส่น้ำได้ไม่มาก

อีกทั้งการทำภาชนะชั่วคราวก็ยุ่งยากเสียเวลามาก

เสิ่นอวี้ร่างทรงปลาทองร้อนใจจนแทบตาย สายตาเปล่งประกาย อาศัยโชคลาภของเธอไปหาภาชนะใส่น

บทที่ 32 มองเธอเหมือนมองสมบัติล้ำค่า

ซ่งจิ่นไม่ได้ตั้งใจแย่งออร่านางเอก แต่จะทำอย่างไรได้เมื่อนางเอกคนนี้ไม่ค่อยเอาไหน

เธอให้โอกาสเสิ่นอวี้ได้แสดงความสามารถแล้ว แต่เสิ่นอวี้กลับคิดวิธีที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายไม่ออก

ถูกแย่งออร่าไป ก็ไม่ต้องโทษใครแล้ว

จริงๆ วิธีนี้ก็ไม่ได้ยากอะไรเลย

ตามความคิดของซ

บทที่ 33 แค่ปล้นซึ่งๆ หน้ายังดีกว่า

ซ่งจิ่นวางถังน้ำลงบนพื้นที่ว่างระหว่างเธอกับขุนนางเซิ่ง แล้วถอยกลับไปยืนที่เดิม คงระยะห่างจากขุนนางเซิ่งและคนของเขาตลอดเวลา

ขุนนางเซิ่งมองโอ่งน้ำที่อยู่ห่างไปหลายเมตรด้วยความตื่นเต้น แต่ไม่กล้าเข้าไปใกล้

น้ำที่คนแปลกหน้ากลุ่มหนึ่งเอามาให้แบบง่ายๆ ขุนนางเซิ่งจะ