บทที่ 23 ดีใจจนเป็นลม

หาโอกาสเข้ามิติพื้นที่ไม่ได้ ก็ไม่มีทางเอาอาหารออกมาได้

ขุดรากไม้ในภูเขารกร้างกับเซียวต้าหลางมาครึ่งวัน ซ่งจิ่นร้อนใจจนแทบจะมีฟองออกมาจากปาก

เธอคิดอยากจะตีเซียวต้าหลางให้สลบไปเลย จะได้สะดวกรวดเร็ว

แต่สุดท้ายซ่งจิ่นก็ล้มเลิกความคิดที่จะทำให้เซียวต้าหลางสลบ หากเธออยากเอาอาหารจา

บทที่ 24 ไม่อยากเป็นแม่เลี้ยงเลยนะ

เพื่อนำหมูป่าและไก่ป่ากลับไปยังที่ดินรกร้าง สุดท้ายซ่งจิ่นกับเซียวต้าหลางตกลงกันว่าจะช่วยกัน

ซ่งจิ่นเดิมทีคิดว่าตัวเองจะได้เอาตัวรอด แต่น่าเสียดายที่นัดกับแรงงานหนุ่มทั้งหมู่บ้านให้มารวมตัวกันที่ที่ดินรกร้าง ระยะทางจากภูเขารกร้างถึงที่ดินรกร้างสองหลี่ แม้เธอจะหน

บทที่ 25 ครอบครัวนี้เป็นตระกูลเต่าจริงๆ

ไม่ใช่ว่าซ่งจิ่นไม่ชอบเด็กทั้งสี่คน แต่เพราะเธอมาอยู่ในร่างของตัวร้ายในเรื่อง

เมื่อมาเป็นตัวประกอบ เธอต้องมีความตระหนักสูง ไม่ควรให้ตัวเอกเกิดความรู้สึกกับเธอ

หากบังอาจแย่งซีนจากนางเอก ทำให้เนื้อเรื่องพัง แล้วเธอถูกลบออกไป จะไม่อยุติธรรมยิ่งกว่าโต่วเอ้อหรือ?