บทที่ 208 ตระกูลเซียวเฒ่าหนีออกมาได้แล้ว

ห้าคนจากตระกูลเซียวเฒ่าแทบจะตกใจตายกับวิธีหลบหนีของหยางซื่อ

นอกจากหยางซื่อคนเดียว ทั้งห้าคนในครอบครัวเซียวเฒ่าล้วนเป็นคนขลาด แม้แต่การฆ่าไก่ก็ไม่กล้าตัดคอ ตอนอพยพได้กินเนื้อขาวไปแล้ว ก็เพียงพอที่จะฝันร้ายไปชั่วชีวิต บัดนี้หยางซื่อยังจะให้พวกเขาฆ่าคนอีก?

แ

บทที่ 209 รางวัลพระราชทานของจ้าวเฉียน

ลินจูเจิ้งและจ้าวเจินตกตะลึง ไม่อาจเชื่อได้ว่าเหตุการณ์ร้ายแรงเช่นพาหะนำโรคหลบหนีจะถูกปัดเป่าไปเบาๆ เช่นนี้

แต่ฮ่องเต้หวู่เหวินไม่เพียงแต่ยืนยันว่าพวกเขาไม่ได้ฟังผิด แต่ยังพูดประโยคที่ทำให้รัชทายาทจ้าวเจินโกรธจนแทบตาย

สายตาของฮ่องเต้หวู่เหวินข้ามองค์ชายทั้งห

บทที่ 210 รัชทายาทถูกปลด

ซ่งจิ่นมีวิชาแพทย์สูงส่งถึงระดับใด เสิ่นอวี้ไม่ทราบจริงๆ

แต่เจ้ารู้ว่าซ่งจิ่นสามารถรักษาโรคระบาดได้

เหตุผลอีกข้อที่เจ้าไม่อยากบอกความจริงกับจ้าวหง คือเจ้ากล้าพูดได้ว่าซ่งจิ่นจะไม่ช่วยจ้าวหงแน่ การช่วยจ้าวเฉียนที่เคยหนีภัยพิบัติมาด้วยกันไม่ดีกว่าหรือ?

และซ่งจิ่นไม่ใช่คนที่จ