บทที่ 174 ถ้าอยากดู ก็ดูที่สามีตัวเองสิ

หลี่เยี่ยนเพิ่งได้ลิ้มรสความงดงามของเรื่องบนเตียงเป็นครั้งแรก จะยอมสละช่วงเวลาและทิวทัศน์อันงดงามเช่นนี้ได้อย่างไร

เขาอยู่ในห้องเดียวกับหญิงงามสองคน จากยามบ่ายจนถึงยามสุนัข จนลืมเสิ่นอวี้ที่อยู่ในโรงแรมไปสนิท

เจ้าหน้าที่เวรยามสองคนที่อยู่นอกประตูต่างหัวเราะอ

บทที่ 175 จอหงวนกลับบ้านแล้ว

ซ่งจิ่นสุดท้ายก็ไม่ได้เห็นร่างกายสามีตัวเองอย่างที่คิด

เซียวเหยี่ยนจือเพียงแค่แกล้งขู่นาง หยอกเย้าเล่นเท่านั้น

วันรุ่งขึ้นเวลาประมาณเก้าโมงเช้า ท้องฟ้าสีฟ้าสดใสไร้เมฆหมอก

ซ่งจิ่นและเซียวเหยี่ยนจือในที่สุดก็จะกลับบ้านเกิด ออกจากเมืองหนานอัน

ตั้งแต่ออกจากบ้าน เวลาผ่านไป

บทที่ 176 แหล่งมงคลฮวงจุ้ย

แม้จะมีเจ้าหน้าที่นับร้อยคอยเปิดทาง และมีจือซื่อเจิ้งขี่ม้าถือแส้นำหน้า

แต่ประชาชนมากเกินไปจริงๆ พวกเขาล้อมอยู่ทุกที่ที่เจ้าหน้าที่อยู่ ทำให้เจ้าหน้าที่กลายเป็นคนนำทางไปโดยปริยาย จนด้านนอกที่ว่าการอำเภอก็เต็มไปด้วยผู้คนแน่นขนัด

เมื่อรถม้ามาถึงด้านนอกที่ว่าการอำเภอ เซีย