บทที่ 161 การสอบฤดูใบไม้ร่วง (8)

เซียวเหยี่ยนจือหันไปเห็นหลี่เยี้ยนเลียนแบบท่าทางเขา เขาเพียงแค่เหลือบมองอย่างเย็นชาแล้วไม่พูดอะไร

เมื่อเห็นว่าขนมและเทียนในมือไม่มีอะไรซ่อนอยู่ เขาก็กล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่ แล้วเดินไปจับสลากหมายเลขห้องสอบต่อ

ที่เขาหักขนมและตรวจเทียนนั้น หนึ่งเพราะซ่งจิ่นเตือนไว้ สอง

บทที่ 162 การสอบฤดูใบไม้ร่วง (9)

เสิ่นอวี้คิดว่าถ้าเจ้าหนีไปก็จะไม่ถูกกระตุ้นให้เจ็บปวดอีก แต่ผลปรากฏว่าเจ้าคิดมากเกินไป

เมื่อกลับมาที่โรงเตี๊ยม เจ้าพบว่าห้องเลขหนึ่งในโรงแรมเทียนเซี่ยที่เจ้าไม่เคยเช่าได้ ผู้เช่าห้องเลขสองกลับเป็นซ่งจิ่น เจ้ารู้สึกเหมือนถูกแทงที่หัวใจอีกครั้ง

ไม่เพียงเท่านั้น เมื่

บทที่ 163 การสอบฤดูใบไม้ร่วง (10)

ตึง~ตึง~ตึง!

หลังจากผ่านไปสามวัน ประตูมังกรของหอสอบก็เปิดออกในที่สุด

เสียงกลองสามครั้งประกาศอย่างเป็นทางการว่าการสอบรอบแรกของผู้เข้าสอบได้สิ้นสุดลงแล้ว

แต่ผู้เข้าสอบนับหมื่นที่เดินเข้าไปด้วยความคาดหวัง สุดท้ายมีหลายร้อยคนที่ถูกหามออกมา

ในบรรดาผู้เข้าสอบที่ล้มลง มี