บทที่ 157 การสอบฤดูใบไม้ร่วง (4)

ยามเที่ยง เซียวเหยี่ยนจือกับซ่งจิ่นในที่สุดก็ได้ขึ้นรถม้า

ภายใต้การส่งอย่างอาลัยของเด็กน้อยทั้งสี่คนและความหวังของทุกคน พวกเขาได้เริ่มออกเดินทางสู่การสอบระดับมณฑลอย่างเป็นทางการ

แม้ว่าเมืองหย่งฝูจะอยู่ไม่ไกลจากเมืองหนานอัน การเดินทางด้วยรถม้าจะใช้เวลาเพียงสามวันก

บทที่ 158 การสอบฤดูใบไม้ร่วง (5)

"นายน้อย ถนนปลอดภัยแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"

หลังจากองครักษ์ทั้งสี่กำจัดโจรทั้งหมด ฉือก็ก้มตัวคำนับรายงานต่อรถม้า

เมื่อเสิ่นอวี้ได้ยินคำว่า 'นายน้อย' และเห็นความเคารพที่พวกเขามีต่อคนในรถม้า เจ้าก็ยิ่งสงสัยว่า 'นายน้อย' คือใคร ดวงตารูปเมล็ดแอปริคอตของเจ้าจับจ้องไปที่รถม้าอย่

บทที่ 159 การสอบฤดูใบไม้ร่วง (6)

สองวันต่อมา ซ่งจิ่นและเซียวเหยี่ยนจืออยู่ห่างจากเมืองหนานอานอีกสิบหลี่

แม้รถม้ายังไม่ถึงเมืองหนานอาน ซ่งจิ่นก็รู้สึกถึงความกดดันของการสอบฤดูใบไม้ร่วงแทนเซียวเหยี่ยนจือโดยไม่รู้ตัว

มองไปทางไหนก็มีบัณฑิตนับพันนับหมื่นหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย ทุกคนพากันมุ่งหน้าสู่เมืองหน