บทที่ 14 เก็บเกี่ยวอย่างเต็มที่

ในขณะที่ซ่งจิ่นส่งผู้หญิง เด็ก คนป่วย และคนพิการจากหมู่บ้านเซียวกลับไปราวกับส่งเทวดา และแบ่งผักป่าให้ผู้ใหญ่บ้าน ฝานซื่อ และภรรยาหลินนั้น ทวดสามกับแรงงานหนุ่มในหมู่บ้านก็พอดีเสร็จสิ้นการประชุมเรื่องการแบ่งกลุ่มย่อย

ซ่งจิ่นแม้จะไม่รู้ว่าทวดสามแบ่งกลุ่มย่อยอย่างไร แต

บทที่ 15 แม่ถูกวิญญาณเข้าสิงแน่นอน

ตอนที่เซียวเหยี่ยนจือและซ่งจิ่นมองตามครอบครัวเซียวต้าหลางที่จากไป ซ่งจิ่นไม่รู้เลยว่า จินมู่สุ่ยหั่วที่รวมกลุ่มประชุมเล็กๆ กันอยู่นั้น กำลังพูดถึงเธอเป็นหัวข้อหลัก

"แม่ใจร้ายคนนี้ถูกวิญญาณเข้าสิงแน่นอน! ไม่ก็กำลังวางแผนใหญ่อยู่!" มู่มู่จ้องมองใบหน้าของซ่งจิ่น พู

บทที่ 16 หลบหนีภัยแล้ง

หนึ่งพิการสี่เด็กน้อยทั้งหมดเบียดเสียดกันอยู่บนรถเข็นพื้นราบ ซ่งจิ่นหยิบเสื่อเก่าขาดออกมาหนึ่งผืนอย่างรู้หน้าที่ แล้วปูลงไม่ไกลจากรถเข็น นอนลงกับพื้น

เพราะกังวลว่าอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันกลางดึก แต่ก็ไม่กล้าสั่งให้เซียวเหยี่ยนจือช่วยเวรยาม ซ่งจิ่นจึงไม่กล้าหลับลึก แต่คอยระแวดระ