บทที่ 135 กัด

สามวันต่อมา เฉินเฉาและลูกน้องหนึ่งพันคนถูกเนรเทศไปทางตะวันออก

เฉินเฉารู้สึกอหังการ คิดว่าเมื่อออกจากเมืองหย่งฟู่แล้วจะสามารถหนีรอดได้ และมีโอกาสแก้แค้นซ่งจิ่น

แต่ยังไม่ทันออกจากหอประตูเมืองหย่งฟู่ ท่ามกลางชาวบ้านที่เบียดเสียดกันสองข้างถนนใหญ่ ตะโกนด่าและขว้างไข่เน่าใส่เขา จู่ๆ ก็มีเ

บทที่ 136 อารมณ์รัก

ซ่งจิ่นไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย

ในตอนที่เซียวเหยี่ยนจือยื่นแขนมา เธอก้มหน้าลงกัดที่รอยเดิมอย่างแรง

"ซี่ส์..."

เมื่อได้ยินเสียงสูดอากาศข้างหูและเห็นรอยเดิมที่มีเลือดไหลซึมออกมาทันที ซ่งจิ่นรู้สึกสะใจแล้วบอกข่าวร้ายกับเซียวเหยี่ยนจือ

"การผ่าตัดขาทั้งสองของคุณใกล้ครบสามเดือนแล้ว รอย

บทที่ 137 การขอแต่งงาน?

เพราะได้รับการตอบสนองจากซ่งจิ่น เซียวเหยี่ยนจือทั้งตัวเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา ใบหน้าเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

เพื่อฟื้นฟูขาทั้งสองโดยเร็ว ได้เป็นจอหงวนแล้วแต่งงานกับหญิงสาวที่เขาคิดถึงตลอดเวลาโดยเร็ว ในวันต่อๆ มา โดยไม่ต้องให้ซ่งจิ่นขอร้อง เซียวเหยี่ยนจือตื่นตั้งแต่ยามเช้าสอนเด็