บทที่ 117 ของส่วนตัว

จ้าวเฉียนก็ผลักเงินกลับคืนไป

สีหน้าไม่ค่อยดีนัก: "ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ต้องแบ่งเงินให้ผม"

เมื่อเขาพูดจบ พ่อของซ่ง ซ่งอัน ซ่งเซียง และเซียวต้าหลางทำท่าเหมือนกันทั้งหมด พวกเขาผลักเงินทั้งหมดกลับไปที่หน้าของซ่งจิ่นพร้อมกัน

พ่อของซ่งตำหนิ: "เป็นครอบครัวเดียวกัน จะแบ่งเงินทำไม!"

เ

บทที่ 118 หมู่บ้านเหินเฮย์มีเหมืองแร่

หญิงสาวและแม่บ้านไม่ได้กังวลเรื่องค่าแรงมากนัก แต่นี่คือความจริงใจที่ซ่งจิ่นมอบให้ พวกเธอมองหน้ากันแล้วเข้าแถวตามคำสั่ง เริ่มรับค่าแรง

เนื่องจากพวกเธอทำงานเพียงสองช่วงบ่ายสั้นๆ และธุรกิจเพิ่งเริ่มต้น อีกทั้งจ่ายเป็นรายวัน ค่าแรงจึงฟังดูไม่มากนัก

"คุณป้าฝาน ร

บทที่ 119 จะผูกมัดซ่งจิ่นหรือไม่?

วันรุ่งขึ้น ซ่งจิ่นพร้อมกับญาติทางบ้านเดิมและคู่สามีภรรยาเซียวต้าหลางออกเดินทางไปตั้งแผงในยามเช้น

จ้าวเฉียนเพราะถูกทำร้ายจิตใจอย่างหนัก จึงขังตัวเองในห้องดื่มสุราแก้เซ็ง ไม่ได้ไปด้วย

อ้าเอ้อร์ อ้าซาน อ้าซื่อ มองประตูห้องที่ปิดสนิท ได้กลิ่นสุราฉุนรุนแรงที่โชยออกม