บทที่ 112 ขายใหญ่ (1)

ซ่งจิ่นยิ้มและส่ายหน้า: "ถั่วเหลืองหนึ่งจินไม่ได้ทำกำไรแค่สิบหกเหรียญเท่านั้น หนึ่งจินของถั่วเหลืองสามารถให้กากถั่วสามตำลึง นำไปทำเป็นแผ่นกากถั่วขายก็สามารถทำกำไรได้อีก"

นี่คือเหตุผลที่ซ่งจิ่นต้องการทำธุรกิจเต้าหู้ เพราะกำไรสูงและไม่มีการสูญเสีย

แต่การทำเต้าหู้ทอดกับแผ่นกากถ

บทที่ 113 ขายใหญ่ (2)

ทำเลทองแตกต่างจริงๆ

ของบนรถเข็นยังขนลงไม่หมด ก็มีเศรษฐีร่างอ้วนเหมือนหินตั้งเคลื่อนที่ได้ คาดว่าหนักกว่าสองร้อยจิน มาหยุดอยู่หน้าแผง

เศรษฐีสูดดมกลิ่น พบว่าเป็นกลิ่นหอมของเนื้อที่ลอยมาจากถังไม้ที่ซ่งจิ่นขนลง

เขาเข้ามาใกล้และถาม: "พวกคุณขายอะไรหรือ? ทำไมหอมจัง?"

ซ่งจิ่นไม่คิดว่

บทที่ 114 จ้าวเฉียนถูกสาวๆ ล้อมรอบ

ซ่งจิ่นมองดูเงาร่างของจ้าวเฉียนที่กำลังแขวนโคมไฟ เธอพูดไม่ออก

หลังจากทั้งสองคนแขวนโคมไฟเสร็จ ผู้คนที่ออกมาชมงานโคมไฟตามท้องถนน ทั้งชายหญิงและคู่สามีภรรยาที่พาลูกมาด้วยเริ่มมีมากขึ้น

ซ่งจิ่นรีบแบ่งงานให้ทุกคนทันที: "พ่อกับพี่สะใภ้คนที่สองรับผิดชอบขาย พี่สะใภ้ทั้ง