บทที่ 10 ประหลาดใจไหมล่ะ?

ซ่งจิ่นคาดการณ์ไว้แล้วตั้งแต่หยางซื่อมาแย่งอาหารว่าเรื่องมันเผือกจะปิดบังไว้ไม่ได้ในที่สุด

เธอยังคาดว่าหยางซื่อผู้โหดร้ายจะหาทุกวิถีทางฆ่าเธอ

และยังคาดด้วยว่ามันเผือกจะกระตุ้นความโลภซึ่งเป็นสันดานที่แท้จริงของผู้อพยพ

แต่เธอกล้าที่จะนำมันเผือกออกมาจากช่องว่างมิติ เธอไม่เคย

บทที่ 11 จุดตะเกียงในส้วม

ต้องยอมรับว่า เซียวฝู้กุ้ยเหมือนพยาธิในท้องผู้ใหญ่บ้าน

ผู้ใหญ่บ้านจริงๆ แล้วไม่สามารถขับไล่ตระกูลเซียวเก่าออกจากกลุ่มผู้อพยพได้

ไม่ใช่เพราะผู้ใหญ่บ้านเคารพว่าเซียวฝู้กุ้ยเป็นพ่อของบัณฑิตซิ่วไฉ แต่เป็นเพราะห่วงเซียวต้าหลางกับภรรยา รวมถึงน้องหรูอี้และน้องจี๋เสียง

หยางซื่อคอ

บทที่ 12 แลกเปลี่ยนเสบียงสำหรับการอพยพ

วิธีการจัดการของซ่งจิ่น คือการนำอาหารในกระสอบและน้ำศักดิ์สิทธิ์ไปแลกเสบียง

แทนที่จะเก็บสิ่งเหล่านี้ไว้เรียกเคราะห์ร้าย ยังไม่ดีเท่านำไปแลกเสบียงสำหรับการอพยพ

อย่างไรเธอก็มีมิติพิเศษ อาหารและเครื่องดื่มไม่ต้องกังวลชั่วคราว

สิ่งที่ขาดแคลนมากที่สุดตอนนี้คือเงินแ