บทที่ 513 ร้อยปากก็พูดไม่ชัดเจน

สายตาของคุณท่านกวาดมองไปทีละคน สุดท้ายมองลุงเห้อแล้วพยักหน้า ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ทั้งสองคนเข้ากันมาหลายปีทำให้รู้ใจกัน ก็เข้าใจถึงความต้องการของเขาทันที

โบกมือให้คนที่ลุกขึ้นมาไม่กี่คน: “พวกเธอมากับฉัน”

หลายคนสั่นคลอนจิตใจ แต่ก็เดินตามลุงเห้อไปที

บทที่ 514 ฉันเชื่อเธอ

“หัวหน้าฉู”

คนข้างๆมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปมากอย่างกะทันหันของฉูเจ๋อหยางอย่างสงสัย

หัวสมองของฉูเจ๋อหยางตกตะลึง หลังจากกลั้นหายใจ ก็รีบนึกขึ้นได้ว่าเป้ยฉายเวยกำลังอยู่ที่บ้านเก่า

พื้นที่ของคุณท่าน ไม่ใช่ใครก็สามารถเข้ามาได้

ดังนั้นเธออาจไม่ตกอยู่ในอันตราย

บทที่ 515 ท่านอยากปกป้องใคร

ฉูเจ๋อหยางเม้มริมฝีปาก รับแฟ้มเอกสารมา แล้วเปิดออกอย่างสงสัย

เป้ยฉายเวยตั้งแต่เขาเดินเข้าประตูมา ดวงตาคู่ก็จ้องมองเขาแน่น ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ตอนที่ได้ยินเขาบอกว่าเชื่อใจเธอ ในใจของเธอนั้นดีใจมาก

แต่เมื่อเห็นคุณท่านโยนของลงไป ในใจก็ตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างไร้สา