บทที่ 509 ทางเลือกที่ยาก

เป้ยฉายเวยไม่พูดอะไร คุณท่านฉูพูดอีกครั้ง: “หรืออาจเพราะว่าชายชราอย่างฉันอายุมากแล้ว ก็อยากจะมีความสุขเล่นกับหลานอย่างเพลิดเพลิน รุ่ยรุ่ยเด็กคนนี้ถูกสั่งสอนมาดี แต่ก็แค่นั้น”

เป้ยฉายเวยพยักหน้า สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง

คุณท่านหรี่ตา กลับสงสัยเล็กน้อย

ในเวลาน

บทที่ 510 การยั่วยุของเธอ

“คุณแม่ อย่าร้องไห้...” รุ่ยรุ่ยถูกเธอกอดไว้ในอ้อมอก และกล่อมให้สงบลง

เป้ยฉายเวยยิ้ม เช็ดน้ำตา ใจอ่อนลง หอมแก้มรุ่ยรุ่ย: “แม่ไม่มีทางทิ้งรุ่ยรุ่ยแน่นอน ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่จะคอยอยู่เคียงข้าง แม่ไม่มีทางทิ้งรุ่ยรุ่ย”

เจ้าเด็กน้อยรู้สึกโล่งใจ ความตึงเครียดบนใ

บทที่ 511 คำอธิบาย

เป้ยฉายเวยหัวเราะ: “ไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะแยกคนออกหรือไม่ แต่ในที่สุดบางสิ่งบางอย่างก็จะมีวันที่ความจริงกระจ่าง หวังว่าต่อไปเธอจะอยู่อย่างเป็นสุข”

เมื่อลุกขึ้น ตอนที่เป้ยฉายเวยจะออกไปได้เอ่ยปากพูดว่า: “ใช่แล้ว ได้ยินว่ารายงานการตรวจสอบผลจะออกวันพรุ่งนี้ เธอไม่ต้องรีบร้อนหาก