ตอน 48
แฟนฉันเป็นทนาย
บทที่48 โรงพยาบาล?ไม่เป็นไร
เป้ยฉ่ายเวยที่ถูกปล่อยเลือดออกนั้นไม่ต่างอะไรกับบอลที่ถูกปล่อยลมออกเพียงตัวอยู่ที่เตียงแบบไม่มีแรงขาถูกห้อยไว้เหมือนขาหมูอยู่กลางอากาศ
ถ้าหากข้างข้างไม่มีผู้ชายที่ชื่อว่าฉูเจ๋อหยางเธอก็คงรู้สึกดีกว่านี้
ตั้งแต่เขาเข้ามาในโรงพยาบาลก็ไม่เคยพูดออกมาแม้แต่คำเด
ตอน 49
บทที่49 อีกนิดเดียวเกือบโดนจับได้
หลี่จื่อเชียนในสายฟังออกถึงน้ำเสียงของเป้ยฉ่ายเวยแล้วพูดขึ้นอย่างอ่อนโยน “เวยเวยเธอไม่สบายใช่มั้ฉันไปหาเธอ”
เป้ยฉ่ายเวยคิดแล้วคิดจึงพูดออกมาแบบเบาๆว่า “เมื่อคืนฉันไม่ค่อยสบายตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้ว
”
“โอเคฉันรู้แล้วเดี๋ยวฉันรีบไป” หลี่จื่อเชีย
ตอน 50
บทที่50 คนสองคนที่กอดกัน
“เวยเวยฉันไม่คุยกับเธอแล้วอาเจ๋อมาหาฉันแล้ว” หนานฉิงพูดขึ้นมาอย่างรีบร้อน
เป้ยฉ่ายเวยในใจขมแล้วพูดขึ้นเบาๆว่า “อิ่มงั้นเธอรีบไปเถอะ”
หลังจากที่หนานฉิงวางสายเธอได้ยินเสียงผู้ชายเย็นชาคนนึงผ่านเข้ามา
——หนานฉิงฉันพาเธอออกไปกินข้าว
บทที่หลี่จื่อเชียนเ