บทที่ 479 แตกคอกันเอง

หลายวันต่อมา คนของฉูเจ๋อหยางแทบจะค้นหาทั่วทั้งเมืองจิ่นอันแล้ว แต่ก็ยังหาไม่เจอว่าเป้ยฉ่ายเวยและหนานฉิงอยู่ที่ไหน

และคนที่ถูกสั่งให้จับตามองเสิ่นลั่งเอาไว้ ตอนนี้ก็ขาดการติดต่อไปแล้วทั้งหมด

ซึ่งความหมายโดยนัยของการหายไปนี้ พวกเขาเข้าใ

บทที่ 480 ยังมีหลักฐาน

เมื่อได้รับสายโทรศัพท์จากเสิ่นลั่ง เจ๋อหยางก็ยกยิ้มขึ้นราวกับได้ยกภูเขาออกจากอก

ได้ผลจริงๆด้วย!

“นายใหญ่ แล้วตอนนี้ต้องไปบริษัทหัวเทียนไหม?” เจี่ยงเสี่ยวเล่อคลายเน็กไทออก แล้วเอ่ยถามขึ้น

”

ฉูเจ๋อหยางส่ายหน้า “พาฉันไปหาลิ่วเอ่อร์ก่อน

บทที่ 481 ใช้เส้นสาย

แสงวูบไหวพาดผ่านนัยน์ตาของเป้ยฉ่ายเวย เธอเข้าไปแนบหูกับประตู

คนที่มาเดินไปทางห้องหนานฉิง จากนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูพอเป็นนมารยาท ส่วนเสียงอื่นๆ ก็ไม่ได้ยินอะไรเลย

เป้ยฉ่ายเวยนั่งลงบนเตียงอย่างคับข้องใจ

มักจะมีความรู้สึกว่าเสิ่นลั่