บทที่ 477 เธอเมาแล้ว

สิ่งที่ฉูเจ๋อหยางเดาเอาไว้ หนานเทียนหยางเองก็พอจะเดาได้

ดังนั้นเรื่องของหนานฉิง แม้ว่าจะไม่เป็นไปตามแผนของเขาที่วางไว้ตั้งแต่แรกๆ แต่เขาก็ไม่ได้กังวลอะไร

ที่เขากังวลกลับเป็นอีกเรื่อง

“ไม่มีใครเข้าออกห้องหนานฉิงจริงหรอ?” ดวงตาของเขาเย็นเหยียบ

บทที่ 478 ตบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

เป้ยฉ่ายเวยดึงมุมปาก ความรู้สึกเก่าๆเริ่มตีรวนกลับมา เมื่อย้อนกลับไปมองตัวเองในอดีต ก็รู้สึกราวกับตัวเองเป็นคนโง่คนหนึ่ง

เพราะเป็นหนานฉิง เธอถึงได้รู้สึกผิดอยู่สี่ปีเต็มๆ

เพราะเป็นหนานฉิง เธอถึงได้ยอมถอยให้ตลอด แม้แต่จะตอบโต้หนานฉิงสั

บทที่ 479 แตกคอกันเอง

หลายวันต่อมา คนของฉูเจ๋อหยางแทบจะค้นหาทั่วทั้งเมืองจิ่นอันแล้ว แต่ก็ยังหาไม่เจอว่าเป้ยฉ่ายเวยและหนานฉิงอยู่ที่ไหน

และคนที่ถูกสั่งให้จับตามองเสิ่นลั่งเอาไว้ ตอนนี้ก็ขาดการติดต่อไปแล้วทั้งหมด

ซึ่งความหมายโดยนัยของการหายไปนี้ พวกเขาเข้าใ