บทที่455 เกมส์ของเขา

เป้ยฉ่ายเวยมองเขาอย่างระมัดระวังตัว เขาต้องคิดอะไรไม่ดีอยู่แน่

แต่ว่าก็อยากจะฟังที่เขาพูดมาอยู่สักหน่อย

ริมฝีปากฉูเจ๋อหยางมีรอยยิ้ม “คุณคิดว่าการป่าวประกาศว่าหลี่จื่อเชียนเป็นคนรักของคุณนั้นเป็นความคิดที่ดีอย่างนั้นรึ เรามาลองดูกัน ว่าความรักของเขาจะมากแค่ไหน”

บทที่456 เสิ่นลั่งมาแล้ว

เมื่อได้รับคำตอบเป็นมั่นเป็นเหมาะจากเธอแล้ว หลี่จื่อเชียนก็โล่งอก เขาประทับจูบที่ซอกคอเธออย่างพึงใจ

ลมหายใจอุ่นๆกระทบที่ซอกคอ จั้กจี๋จนทำเอาเธอขนลุก

เป้ยฉ่ายเวกลั้นไม่ไหวถึงกับถอยหลบไปข้างหลัง เธอฝืนยิ้ม “อย่างทำอย่างนี้เลย”

หลี่จื่อเชียนค่อยๆปล่อยเธ

บทที่457 เสียเงินไปฟรีๆ

หลังจากฉูเจ๋อหยางส่งเฉียวเจิ้นหลีกลับแล้ว เขาก็อารมณ์ดีขึ้น

เขาลงไปชั้นล่างเพื่อที่จะไปหารุ่ยรุ่ย

จากนั้นเขาก็เห็นแม่ผู้ซึ่งไม่เคยออกไปไหนเลยตั้งแต่มาถึงเมืองจิ่นอันกำลังคลอเคลียอยู่ใกล้รุ่ยรุ่ย เธอแต่งตัวราวกับว่ากำลังจะออกไปข้างนอกอย่างนั้น

ฉูเจ๋อหย