บทที่453 ฆ่านังสารเลวของแก

เสี่ยวหย่าพูดประโยคนี้ด้วยความกังวล ไม่เหมือนกับลูกสะใภ้ที่ผู้หลักผู้ใหญ่ชอบใจ แต่กลับเหมือนกับว่าตัวเป็นลูกสาวแท้ๆคนหนึ่ง

เป้ยฉ่ายเวยก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อยหนึ่งก้าว

หลี่จื่อเชียนหน้าเสียอยู่พักหนึ่ง

ชั่วพริบตา แต่ว่าเสี่ยวหย่าก็เห็นจนได้

“พ

บทที่454 ออกไปให้พ้นหน้า

ทันใดนั้น ทั้งคู่ก็มองไปยังเป้ยฉ่ายเวย

เป้ยฉ่ายเวยลดศีรษะลง พร้อมกัดริมฝีปาก เธอไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน เธอสะบัดมือทั้งสองข้างจนหลุด มือของชายทั้งคู่ถูกสลัดออกไป

“เวยเวย” หลี่จื่อเชียนลนลานตื่นตระหนก

ฉูเจ๋อหยางหรี่ตาลง จ้องเธออย่างไม่พอใจ

บทที่455 เกมส์ของเขา

เป้ยฉ่ายเวยมองเขาอย่างระมัดระวังตัว เขาต้องคิดอะไรไม่ดีอยู่แน่

แต่ว่าก็อยากจะฟังที่เขาพูดมาอยู่สักหน่อย

ริมฝีปากฉูเจ๋อหยางมีรอยยิ้ม “คุณคิดว่าการป่าวประกาศว่าหลี่จื่อเชียนเป็นคนรักของคุณนั้นเป็นความคิดที่ดีอย่างนั้นรึ เรามาลองดูกัน ว่าความรักของเขาจะมากแค่ไหน”