บทที่ 424 สงบเสงี่ยมสงบเสงี่ยม

เป้ยฉ่ายเวยรีบพูดปลอบขึ้น : “รุ่ยรุ่ย ไม่โกรธนะ ทั้งหมดเป็นความผิดของแม่เอง แต่ว่าลูกต้องเชื่อใจแม่ แม่จะรีบกลับไปรับลูกแล้ว อย่างรวดเร็ว รวดเร็วเลยนะ”

“จริงๆ ใช่ไหม?” รุ่ยรุ่ยยังคงไม่พอใจ เดิมทีคำพูดที่เป้ยฉ่ายเวยพูดไม่สามารถดึงดูดความสนใจได้เลย

เป้ยฉ่า

บทที่425 ไอคิวไม่ถึง

ฉูเจ๋อหยางยังคงทำท่าทางเหนือ นั่งยกขาไขว้ห้างบนโซฟา พูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม : “ใช่ไหม? งั้นผมก็จะรอคอยด้วยความคาดหวังและกระตือรือร้น เป้ยฉ่ายเวย ให้ผมได้เห็นว่าคุณมีความสามารถมากเท่าไร!”

สายตาที่มองด้วยหางตาและน้ำเสียงที่เหน็บแนบเยาะหยัน เป้ยฉ่ายเวยใบหน้าเย็นชา ปิดวิด

บทที่ 426 คุณชายแห่งเมืองหลวง

ฉูเจ๋อหยางรู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่รักเขาเอาซะเลย

เล่ห์กลง่ายแสนง่ายของเจ้าตัวเล็ก ดันประสบความสำเร็จเพียงเพราะใบหน้าอ่อนเยาว์ของเจ้าตัว

หลังจากที่คุณนายฉูเหลือบตามองบนใส่เขาเสร็จ ก็อุ้มรุ่ยรุ่ยไปตรวจ เหลือไว้เพียงฉูเจ๋อหยางที่ยืนเคว้งอยู่คนเดียว

ณ ตร