บทที่404 แกไปตายซะ

อวี๋ซือซือตาเป็นประกาย ขี้เกียจจะสนใจหนานฉิง เธอเหยียบส้นรองเท้าและพุ่งไปยังเป้ยฉ่ายเวย “เวยเวย เธอมาซะที”

เป้ยฉ่ายเวยยิ้มยิ้ม “พระอาทิตย์จ้าขนาดนี้ ลงจากรถมาทำไม”

“ฉันเห็นหมามันหลงทางมาตัวหนึ่ง ก็เลยมาดูเพลินซะหน่อย” อวี๋ซือซือยิ้มอย่างลึกลับ ณ ขณะนั้น เธอพูดอะไ

บทที่405 คุณยังรักฉันอยู่

เมื่อหนานฉิงได้ยินเช่นนั้น สีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป

สิ่งเดียวที่เธอมีชื่อเสียงของครอบครัว

ตำแหน่งของหนานเทียนหยางไม่ใช่ต่ำต้อยนั่นเป็นเรื่องจริง แต่ว่าความรักเป็นเรื่องที่ต้องสะสางนี่ก็เป็นเรื่องจริงๆเช่นกัน

หากว่าเป็นคนอื่นคุกคามเธอเช่นนี้ หนานฉิงไม่มี

บทที่406 ปล่อยเธอไป

ฉูเจ๋อหยางไม่ได้พูดอะไร ได้ยินแต่อวี๋ซือซือโห่ร้องเสียงดัง “ฟังความข้างเดียวอย่างนั้นรึ อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อกับเจ๊หน่อยเลย ต่อให้เธอจะคิดว่าเป็นการฟังความข้างเดียว ถ้างั้นเราก็ลองเอาวิดีโอออกมาดูก็แล้วกัน ว่าใครกันแน่ที่มันโกหก หนานฉิง ฉันว่าเธอไม่เห็นโลงศพคงไม่หลั่งน้ำตาหรอกน