บทที่ 398 คุณแม่

พลบค่ำ หนานฉิงเดินออกมาจากโรงพยาบาลด้วยใบหน้าบูดบึ้ง ซุปและอาหารในมือถูกเธอโยนทิ้งลงถังขยะอย่างฟึดฟัด

ฉูเจ๋อหยางคิดจะตัดเยื่อใยกับเธอแบบนี้เลยใช่ไหม

ตอนกลางวันถึงได้หนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้！

นึกย้อนไปถึงตอนที่ได้เห็นแววตาเห็นอกเห็นใจของคนอื่นตอนที่อย

บทที่ 399 เป็นคนแรงๆ

แต่ว่าหลินไห่ก็ไม่ได้เก็บมาคิดมากอะไร

เพราะว่าคุณแม่ของฉูเจ๋อหยางเคยได้ยินชื่อเขามาแล้วบ้าง และก็รู้ด้วยว่าเป็นผู้ช่วยของฉูเจ๋อหยาง เพราะอยากถามเรื่องที่เกี่ยวกับฉูเจ๋อหยาง จึงพูดคุยอย่างเป็นกันเอง

“อันที่จริงเรื่องอาเจ๋อยุ่งๆ คนแก่ๆอย่างพวกเราก็รู้ดีอยู่แล

บทที่ 400 ในรถนั่นใคร

“ทำไมคุณไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้ว่าแม่คุณจะมา?” เป้ยฉ่ายเวยก้มหน้าลงอย่างหมดอาลัยตายอยาก

ฉูเจ๋อหยางยื่นถาดในมือให้เธอด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไป เดินไปยังตู้เสื้อที่เธอเอาแต่จดจ้องเหมือนจะมีดอกไม้งอกออกมา เอ่ยปากพูดว่า “ท่านตัดสินใจจะมาเมื่อวานอย่างกระชั้นชิดน่ะ ผมเอ