บทที่ 396

รับเป็นพ่อให้

“ตาแก่ๆ คุณได้ยินหรือยัง เรามีหลานแล้ว อาเจ๋อมีลูกแล้ว！” คุณนายฉูส่งเสียงร้องแว้ดๆใส่นายท่านฉู กระโดดโลดเต้นอย่างดีอกดีใจ

คุณท่านฉูที่เดิมทีไม่ได้ใส่ใจ มาคราวนี้ก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น

มีหลาน?

นี่มันข่าวดีนี่นา

ดังนั้น คุณท่านฉูเอง

บทที่ 397

บทที่397 เห็นหน้าแล้วอยากจะอวก

เป้ยฉ่ายเวยที่ยังไม่รู้ว่าแม่สามีกำลังบินมาหา ก็กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่น อยู่ดีๆก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองลอยล่องอยู่กลางทะเล ถูกคลื่นซัดเป็นระลอกจนน้ำท่วมอก จนกระทั่งท่วมมิดหัว จนเกิดอาการหายใจไม่ออก

เธอกลัวมาก เพราะหายใจไม่ออก เลยคิดจะอ้าปากตะโกน แต

บทที่ 398

คุณแม่

พลบค่ำ หนานฉิงเดินออกมาจากโรงพยาบาลด้วยใบหน้าบูดบึ้ง ซุปและอาหารในมือถูกเธอโยนทิ้งลงถังขยะอย่างฟึดฟัด

ฉูเจ๋อหยางคิดจะตัดเยื่อใยกับเธอแบบนี้เลยใช่ไหม

ตอนกลางวันถึงได้หนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้！

นึกย้อนไปถึงตอนที่ได้เห็นแววตาเห็นอกเห็นใจของคนอื่นตอนที่