บทที่ 393 น้องสาวที่นุ่มนิ่ม

ฉูเจ๋อหยางคิดในใจอย่างขมุกขมัว บังอาจมาขัดความสุขเขา เขาก็จะทำให้เจี่ยงเสี่ยวเล่อได้ลองลิ้มรสของ “ความสุข” นั้นบ้าง

เมื่อเจี่ยงเสี่ยวเล่อเห็นแววตาของคนเจ้าเล่ห์ ก็รู้สึกว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เขามองข้ามไป

กว่าเป้ยฉ่ายเวยจะจัดการกับอารมณ์ได้ก็ไม่ใ

บทที่ 394 ปล้นธนาคารมาใช่ไหม

เป้ยฉ่ายเวยตอบกลับอย่างขอไปทีไม่กี่คำ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องพูด

เธอไม่รู้ว่าควรอธิบายกับรุ่ยรุ่ยอย่างไรดีว่าเธอกับฉูเจ๋อหยางไม่ใช่สามีภรรยากันมีน้องชายหรือน้องสาวให้เขาไม่ได้หรอก

ยังดีที่รุ่ยรุ่ยเองก็ไม่ใช่คนจู้จี้ถามซักเท่าไหร่ จึงไม่ได้จี้ถามอะไรเธอ

บทที่ 395 กบฏตัวน้อย

อีกอย่าง ถ้ามีน้องจริงๆ ไม่แน่คุณพ่อกับคุณแม่อาจจะได้มาอยู่ด้วยกันก็ได้

เป้ยฉ่ายเวยรู้สึกราวกับโดนหักหลัง มีดาบคมๆซักเล่มไหมเอามาแทงกันเลยมา

“รุ่ยรุ่ย หนูไม่อยากให้แม่เล่านิทานก่อนนอนให้ฟังแล้วหรอ?” เป้ยฉ่ายเวยถามด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร

รุ่ยรุ่ยหันไปมอง