บทที่ 392 กลางวันแสกๆ

ฉูเจ๋อหยางกุมแขนเธอเอาไว้ จากนั้นก็ออกแรง ดึงให้เธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด

เป้ยฉ่ายเวยเบิกตากว้าง อาศัยแรงช่วงเอวจะดิ้นออก

“อยู่นิ่งๆ！” ฉูเจ๋อหยางเอ่ยออกมาอย่างอดทน

ตอนนี้เองที่ความรู้สึกซาบซึ้งเอยอะไรเอยที่เพิ่งเกิดขึ้นในหัวของเป้ยฉ่ายเวยเมื่อกี้ก็พลัน

บทที่ 393 น้องสาวที่นุ่มนิ่ม

ฉูเจ๋อหยางคิดในใจอย่างขมุกขมัว บังอาจมาขัดความสุขเขา เขาก็จะทำให้เจี่ยงเสี่ยวเล่อได้ลองลิ้มรสของ “ความสุข” นั้นบ้าง

เมื่อเจี่ยงเสี่ยวเล่อเห็นแววตาของคนเจ้าเล่ห์ ก็รู้สึกว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เขามองข้ามไป

กว่าเป้ยฉ่ายเวยจะจัดการกับอารมณ์ได้ก็ไม่ใ

บทที่ 394 ปล้นธนาคารมาใช่ไหม

เป้ยฉ่ายเวยตอบกลับอย่างขอไปทีไม่กี่คำ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องพูด

เธอไม่รู้ว่าควรอธิบายกับรุ่ยรุ่ยอย่างไรดีว่าเธอกับฉูเจ๋อหยางไม่ใช่สามีภรรยากันมีน้องชายหรือน้องสาวให้เขาไม่ได้หรอก

ยังดีที่รุ่ยรุ่ยเองก็ไม่ใช่คนจู้จี้ถามซักเท่าไหร่ จึงไม่ได้จี้ถามอะไรเธอ