บทที่ 390 ทำอะไรอีก

เป้ยฉ่ายเวยยังไม่รู้ว่าสองพ่อลูกกำลังมีความลับอะไรกัน เธอเก็บของอยู่ในห้องคนเดียว ตอนที่เพิ่งเก็บของเสร็จ ก็เห็นพยาบาลพิเศษของรุ่ยรุ่ยเดินเข้ามา

คุณพยาบาลใส่ชุดกราวน์สีขาว ในมือถือแฟ้มข้อมูล

เป้ยฉ่ายเวยจึงถามว่า “ได้เวลาฉีดยาแล้วหรอคะ?”

คุณพยาบาลยิ้ม

บทที่ 391 ต่อรอง

เพราะฉะนั้น ภายในห้องพักฟื้นของฉูเจ๋อหยางจึงเริ่มมีภาพที่ดูแปลกๆเกิดขึ้น นั่นก็คือผู้หญิงคนหนึ่งกอดเด็กคนหนึ่งเอาไว้ ร้องไห้น้ำตาไหลออกมาอย่างน่าสงสาร ส่วนผู้ชายที่อยู่ข้างๆก็กุมขมับอยู่เป็นระยะๆ ด้วยท่าทางอดทนไม่ไหว

“เอาล่ะ หยุดได้ละ！” นวดขมับที่เจ็บจี๊ดขึ้นมา จากนั้นฉ

บทที่ 392 กลางวันแสกๆ

ฉูเจ๋อหยางกุมแขนเธอเอาไว้ จากนั้นก็ออกแรง ดึงให้เธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด

เป้ยฉ่ายเวยเบิกตากว้าง อาศัยแรงช่วงเอวจะดิ้นออก

“อยู่นิ่งๆ！” ฉูเจ๋อหยางเอ่ยออกมาอย่างอดทน

ตอนนี้เองที่ความรู้สึกซาบซึ้งเอยอะไรเอยที่เพิ่งเกิดขึ้นในหัวของเป้ยฉ่ายเวยเมื่อกี้ก็พลัน