บทที่376 อนุญาตให้คุณคิดถึงผม

ห้องผ่าตัดอยู่ไม่ห่างจากห้องพักฉูเจ๋อหยางและรุ่ยรุ่ยเท่าใดนัก ก่อนหน้านี้เป้ยฉ่ายเวยก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ตอนนี้ดูเหมือนว่าคนจะผ่อนคลายขึ้น ความเจ็บปวดที่ฝ่าเท้าจึงค่อยๆทยอยมาเรื่อยๆ

ที่พิงอยู่คือชายร่างใหญ่ เธอเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เหงื่อก็เริ่มซึมออกมา

มี

บทที่377 สุขจนลืมวันลืมคืน

เฉียวเจิ้นหลีหัวเราะเหอเหอ “ผมอุตส่าห์เป็นห่วงอาการบาดเจ็บของคุณ ไม่คิดว่าอยู่โรงพยาบาลคุณจะชื่นมื่นกันขนาดนี้ สาวงามอยู่ใกล้สุขจนลืมวันลืมคืนเลยสิ”

“ใช้คำสุภาษิตไม่เป็นก็อย่าพูดมั่วเลย ไม่มีใครรู้หรอกว่าคุณไม่มีการศึกษา” ฉูเจ๋อหยางยิ้มเยาะ ก่อนจะเดินดุ่มๆไปยังห้

บทที่ 378 ไม่แต่งงานตลอดชีวิต

เป้ยฉ่ายเวยหน้าร้อนผ่าว

จะไปพูดกับพยาบาลอย่างไรดีกว่าจริงๆแล้วพวกเธอไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

แต่ว่าหน้ารุ่ยรุ่ยกับฉูเจ๋อหยางเหมือนกันอย่างกับอะไรจะปฏิเสธก็เห็นทีจะไม่ได้

เธอได้แต่ยิ้มอย่างเสียไม่ได้จนกว่าพยาบาลคนนั้นจะออกไป

นั่งๆอยู่บนเตียง เ